Ουφ!

Πάνε μέρες από το τελευταίο μου post. Λές να είναι η έλλειψη έμπνευσης? Λές να είναι η βαρεμάρα που με έχει πιάσει??

Δεν ξέρω.. Πάντως είμαι σε μία σχετικά χαλαρή και καλή διάθεση, αυτές τις μέρες χωρίς σχολή. Πραγματικά τις απολαμβάνω, ειδικά το ότι-ώρα-να'ναι ξύπνημα είναι το καλύτερό μου!

Το'χω ρίξει στις ταινίες, έχω δεί κάποιες λίγο πιο παλιές, κάποιες καινούριες, πολλή κλεισούρα όμως, δυστυχώς. Αν και θέλω να βγώ, να γυρίσω όλη την Αθήνα, να πάω και εκτός Αθήνας αν κάτσει, να περάσω μία ολόκληρη μέρα με άτομα που γουστάρω και όχι μέσα στο σπίτι...

Ούφ... Κάτι σε αρχή γκρίνιας μου κάνει πάλι, αλλά έλα που δεν μπορώ να το σταματήσω! Σκέφτομαι πολύ συχνά τώρα τελευταία οτί θέλω να μείνω μόνη μου. Θέλω να αλλάξω τη ζωή μου, να πάρω τη ζωή μου στα χέρια μου. Αυτά τα πρέπει μου σπάνε τα νεύρα. Γιατί να πρέπει να κάνω δουλειές? Γιατί να πρέπει να διαβάσω? Γιατί να πρέπει να κάτσω μέσα στο σπίτι, σώνει και καλά για να μην γκρινιάζει η μάνα μου?

Ονειρεύομαι πολλές φορές πώς θα έφτιαχνα το σπίτι μου αν ζούσα μόνη μου, πώς θα ήταν η ζωή μου, τί θα έκανα, ακόμα και αν θα την πάλευα μόνη μου.. Περνάω από μαγαζιά με έπιπλα και λέω "τι ωραίο που θα ήταν αυτό για το σαλόνι/το μπάνιο/το δωμάτιο μου"... Θα μ'άρεσε να μείνω μόνη μου.. Αλλά από την άλλη φοβάμαι και τη μοναξιά. Γιατί όταν μένεις μόνος, στην ουσία είσαι μόνος. Όσοι φίλοι και αν περάσουν το κατώφλι του σπιτιού σου κατα τη διάρκεια της ημέρας, στο τέλος της εσύ θα είσαι μόνος. Και δεν ξέρω αν αυτό θα το άντεχα. Γιατί δεν είμαι άτομο της μοναξιάς.

Από την άλλη μεριά όμως, για να μείνει κάποιος της ηλικίας μου μόνος του, πρέπει να έχει ή γερό πατεροδάνειο (που εγώ δεν έχω) ή δουλειά με μέλλον/προοπτικές κλπ (που επίσης δεν έχω..)... Άλλο θέμα και αυτό με το οικονομικό.. Δεν μπορώ, θέλω δουλειά! Θέλω να τελειώσω τη σχολή, να πάω να δουλέψω κάπου, έστω να βγάζω τα δικά μου έξοδα! Δεν μπορώ άλλο να ζητάω λεφτά από τον πατέρα μου, ξ'ερω ότι δεν είναι ο Ωνάσης..

Κουράστικα και απογοητεύτηκα μόνο και μόνο που έγραψα αυτό το πόστ..

Φαντάζομαι και εσάς που το διάβάσατε πόσο βαρεθήκατε.. Κουράγιο τελειώνει!

Με τη βαρεμάρα και τα λοιπά απελπισμένα συναισθήματα που με διακατέχουν(και τον αδερφό μου κολλημένο στο PRO), δεν νομίζω να κάνω άλλο ποστ μέχρι την ανάσταση.

Γι'αυτό εύχομαι η Ανάσταση του Ιησού να είναι πραγματικά Ανάσταση ψυχής για όλους μας!

Χρόνια πολλά!

More spring, and news!

Ήρθε η άνοιξη!
Με αυτό και με το προηγούμενο πόστ μου, μάλλον θα το καταλάβατε όσοι δεν το είχατε καταλάβει!
Η διάθεση μου έχει ανέβει, και προσπαθώ να μην θυμάμαι τον λόγο που είχε πέσει, κ έτσι τα καταφέρνω να είμαι μόνιμα σε ένα καλο mood, και να ζώ την ζωή μου περισσότερο. Γιατί μετά από την τελευταία περίοδο, κατάλαβα οτι δεν αξίζει τίποτα να σου χάλάει τη διάθεση, ότι σκεψεις κ αν κάνεις, μπορείς εύκολα να τις αλλάξεις, και να σκεφτείς κάτι διαφορετικό. Βέβαια, όσο και να τα λέω τώρα, στη δύσκολη δεν τα σκέφτομαι! Τεσπα!
Με τη σχολή μου πάνε όλα καλά, έχει αρχίσει και μου αρέσει πολύ περισσότερο από πρίν, και ασχολούμαι περισσότερο τώρα! Ψάχομαι περισσότερο με περιοδικά, sites, και διάφορα που θα μπορούσαν με να ενημερώσουν πάνω στο αντικείμενο μου! Και μ'αρέσει! Άφησα και την φίλη μου στη σχολή να μου κάνει ανταύγιες, και το αποτέλεσμα με ικανοποίησε αρκετά! Μαμάαα.... Ετοιμάσου!!!
Και μιας που είπα μαμά.... Θυμήθηκα την συζήτηση που είχα με τη μαμά μου χθές, η οποία μου έκανε παράπονα του τύπου "η ζωή δεν είναι μόνο οι φίλοι μας, είναι και η οικογένεια μας", "κάτσε και λίγο μέσα στο σπίτι να σε δούμε".. Την ώρα που μου τα έλεγε αυτά είχα αρκετά νεύρα μπορώ να πώ, τώρα είμαι καλύτερα, αλλά εξ'αιτίας αυτού έμεινα σπίτι όλο το σαββατοκύριακο. Ειδικά χθές το βράδυ έκανα το εξής συγκλονιστικό, και πέρασα τέλεια: Έλιωνα τους πάγους από το ψυγείο της γιαγιάς μου με το πιστολάκι.. Ναι πέρασα φοβερά!
Αλλά δεν είδα τη μαμά μου να τη χάλασε ιδιαίτερα που ήμουν στο σπίτι. Μάλλον αυτό θέλει μου φαίνεται.. Να γίνω μονόχνωτη και αντικοινωνική, να ρίχνω χυλόπιτες σε όποιον μου λέει να βγούμε, και να κάθομαι να φυλάω το σπίτι...Γκρρρρρ.....
Πήγα σινεμά την προηγούμενη εβδομάδα και είδα το "Σούλα Έλα Ξανά". Καλή ταινιούλα, πέρασε ευχάριστα η ώρα! Κόλλησα για αρκετές μέρες με το soundtrack, που έχει πολλά τραγούδια της Ελένης Πέτα.
Και μιας που μιλάμε για κολλήματα, να και ένα τραγουδάκι που έχω κολλήσει τον τελευταίο καιρό. Δεν είναι καινούριο γενικά, αλλά για μένα είναι, αφού τώρα το ανακάλυψα!

Μπλέ - Τον ίδιο το Θεό




Και δεν σας είπα το καλύτερο... Έμαθα τον Σάκη σε μία φίλη μου από το Mexico.... Και κατενθουσιάστηκε!! :DDDDD

Πάρτε και ένα Σάκη τώρα.....

Απίστευτες φάτσες!!!!!

Μια εβδομάδα έμεινε μ'εχρι τις διακοπές του Πάσχα! Το μόνο που μου μένει να ευχηθώ είναι

Καλή εβδομάδα!!

Spring's display!

"Οι άνθρωποι την άνοιξη ξεχνούν , γιατί μαγεύονται από το άρωμα των λουλουδιών που ανθίζουν..."

Βόλτα στο Γκάζι

Πρίν από μία εβδομάδα, αποφασίσαμε με τις φίλες μου να αλλάξουμε λίγο χώρο διασκέδασης κλπ, και διάλεξαμε το Γκάζι.

Υπάρχουν εκεί πολλά μαγαζιά για όλα τα γούστα, όμως την ώρα που πήγαμε εμείς, φυσιολογικό ήταν αν μην υπάρχει ούτε σκαμπό...!

Μετά από λίγη συζήτηση και αρκετές προτάσεις, πήγαμε στην "Αρχιτεκτονική". Μου είπαν απλά πως παίζει ροκ μουσική. "Ωραία" σκέφτηκα "ώρα για λίγο χτύπημα..". Όταν όμως φτάσαμε εκεί μια έλπληξη μας περίμενε.

Κάθε Σάββατο στην Αρχιτεκτονική παίζουν live τα Κιτρινα Ποδήλατα! Σε εμένα έγιναν γνωστοί από το τραγούδι των τίτλων της σειράς "504 χλμ. βόρεια της Αθήνας" μία σειρά από τις λίγες που κατάφεραν να μιλήσουν στην καρδιά του νεανικού κοινού, απλά γιατί δείχνουν ιστορίες καθημερινές και αληθινές..

Σήμερα δύο είναι αυτές που ξεχώρησαν για μένα, το Γ4 και τα Άγρια Παιδιά.

Αλλά ξέφυγα από το θέμα μου!
Παρακάτω σας έχω βίντεο από τα Κίτρινα ποδήλατα, όσοι δεν τους ξέρετε να τους γνωρίσετε!


Ταξιδεύω το εγώ μου






Μη μ'αγγίζεις






Θα πάρω φόρα





Μ'άρεσαν πολύ και σίγουρα θα ξαναπάω!!

lost...

Έχω μέρες να γράψω..

Δεν έχω και πολλή όρεξη, για να πώ την αλήθεια...

Και να γράψω πάλι τα ίδια θα πώ..

Γιατί ίδια είναι και η ζωή μου..

Δεν αλλάζει τίποτα..

Τίποτα διαφορετικό, τίποτα που να κάνει αίσθηση, καμία έκπληξη, όλα στάσιμα...

Και αναρωτιέμαι το γιατί...
Πώς γίνεται να έχουν μείνει όλα έτσι?
Θέλω μια αλλαγή, κάτι να ταράξει τα νερά, και να με ταρακουνήσει, να μου δείξει οτι είμαι εδώ, οτι υπάρχω.

Γιατί καμιά φορά είμαι εδώ αλλά στην ουσία δεν είμαι..

Φεύγω, ταξιδεύω, χάνομαι...

Μέσα σε σκέψεις που δεν μ'αρέσουν, όμως είναι εκεί, σε ότι κ αν κάνω, όπου κ αν είμαι..

Μου τι σπάει να είμαι έτσι, και όσο δεν θέλω τόσο πέφτω ξανά.

Δεν είμαι αυτή που ήμουν και το βλέπω...
Το νιώθω....

Είμαι μόνιμα χαμένη στις σκέψεις μου, στις ανασφάλειες μου, για πράγματα που δεν είμαι σίγουρη αν ισχύουν, αν υπάρχουν πραγματικά, ή αν είναι δημιουργία κάποιου για να με κάνει να χάσω τον εαυτό μου.

Έχω να αισθανθώ πραγματικά χαρούμενη ακριβώς ένα μήνα.. Ήταν 17 Φεβρουαρίου όταν άρχισε αυτή η "μαύρη τρύπα" να με τρώει..

Παλεύω με τον εαυτό μου, με την καθημερινότητα, με τη στασιμότητα, με την τόσο προβλέψιμη ζωή μου...

Όλα ίδια, σχολή, φροντιστήριο αγγλικών, φροντιστήριο υπολογιστών, βόλτα, ύπνος και πάλι απο την αρχη...

Hello!!! Θέλω κάτι να με ταρακουνήσει, να με ξυπνήσει, να μου αλλάξει τα μυαλά!

Πού είσαι? Σε ψάχνω!

Δεν θα με νικήσεις, θα σε νικήσω...



ΥΓ: γιατί όταν θέλω να βρώ κάτι με τη λέξη "χάλια" μου βγάζει το google πάντα χαλιά της Μιραράκη??? Ούτε να πέσει στα πατωματα δεν μπορεί κάποιος πια!!!

Άντρες...

Μην δούν μια καλλίγραμμη κοπέλα, αμέσως το μάτι τους γαρίδα!

Στην συγκεκριμένη περίπτωση, συνελήφθη ο David Beckham.. Χεχε.... We catch you man!

Ουπς... την πάτησες!

something in my mind...

Δεν έχω κάτι το ιδιαίτερο να πω..
Το μόνο οτι ψυχολογικά τα έχω παίξει..
Εδώ και δύο εβδομάδες δεν έχει υπάρξει μέρα που να αισθάνομαι πραγματικά καλά..
Νιώθω ένα πλάκωμα στην καρδιά, και το αποτέλεσμα είναι να ξεφυσάω συνέχεια λες και μου έχουν πέσει τα καράβια έξω...
Προσπαθώ να μην το σκέφτομαι, και πολλές φορές τα καταφέρνω.
Με εμποδίζει να ζήσω τη στιγμή, το καταλαβαίνεις?
Είχαμε πάει χθές σε πάρτυ μασκέ και σε κάποιες φάσεις ένιωθα οτι υποκρινόμουν..
Κάτι δεν πάει καλά με μένα..
Ελπίζω να μου περάσει γρήγορα..
Δεν μπορώ άλλο να σκέφτομαι, θα κάψω τα εγκεφαλικά μου κύτταρα!
Πάρτε μου αυτό το βάρος από την καρδιά...Σας παρακαλώ..
Εντωμεταξύ για να ξεχνιέμαι έχω λιώσει στους sims. Αλλά μ'αρέσει!
Καλό μήνα κιόλας!
Αν και δεν άρχισε καλά ψυχολογικά, ελπίζω η συνέχεια του να είναι πολύ καλύτερη και πιο ξέγνοιαστη..
Μου αφιερώνω το "Don't cry" από Guns'n'Roses, μήπως και σταματήσω κ εγώ τη διαρροή δακρύων... Έναν υδραυλικό ρε παιδιάαα.....