Αχ Σάββα..

Πολύ σωστά καταλάβατε, μιλάω για τον Σάββα Πούμπουρα, που έσκασε από το πουθενά και όλοι τον αναζητούν..

Βλέπετε πώς υποδέχομαι τον νέο μήνα, έτσι???

Προσφάτως εντάχθηκε στη λίστα με τα κολλήματα μου, και άρχισα μόνο κ μόνο γι'αυτόν να βλέπω τη σειρά "Κάρμα"..

Για να πώ την αλήθεια, ούτε τι δουλειά κάνει με νοιάζει, ούτε τίποτα.. Χμ, τώρα που το σκέφτομαι, ίσως αν τον φανταζόμουν οικοδόμο, ή κάτι τέτοιο αντρικό τέλος πάντων, θα μου έφτιαχνε τη διάθεση!

Εντάξει, θαυμάστε κ εσείς...

Και για το τέλος σας άφησα το καλύτερο...

Έχει ταλέντο το παιδί, όπως και να το κάνουμε....

                                             

P.S.:Σας ευχαριστώ για τα σχόλια στην προηγούμενη ανάρτηση μου.. Έχετε δίκιο γενικά, γιατί είναι αλλιώς να έχεις δικά σου χρήματα και να τα χειρίζεσαι όπως θέλεις..

 Φιλάκιαααα!!
Και καλό μήνα!!!

What about...?

Νιώθω πως είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω να γράψω..

Αλλά δεν βγαίνει τίποτα όπως το θέλω, δεν μ'αρέσει. Δεν αποτυπώνω σωστά αυτά που θέλω να πώ.. Θέλω να μιλήσω για την ευτυχία και πώς μπορεί κάποιος να ξεχωρίσει τους πραγματικούς λόγους που τον κάνουν ευτυχισμένο.... Θέλω να πώ για την λάθος εντύπωση που δίνουμε στους άλλους όταν δεν μας γνωρίζουν καλά... Θέλω να πώ για μένα.. Για τον Ερμή που είναι ανάδρομος και έχει κατσικωθεί στο ζώδιο μου... Για την ζωή που δεν ξέρεις πώς θα σου τα φέρει, και αν θα σου αρέσουν αυτά που θα σου φέρει... Χμ... Μήπως να άρχιζα σιγά σιγά??

Τι είναι ευτυχία λοιπόν? Πώς την προσδιορίζουμε? Για μένα προσωπικά ειναι το χαμόγελο που σου μένει μετά από αυτό που σε κάνει ευτυχισμένο.. Η γλυκιά ανάμνηση που κρατάς και πάλι το χαμόγελο που τη συνοδεύει. Ευτυχισμένες στιγμές. Συνήθως ευτυχισμένο σε κάνουν τα άτομα που αγαπάς, καταστάσεις, οι υλιστές γίνονται ευτυχισμένοι με πράγματα, κ άλλα πράγματα, κ άλλα.... Ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο να καταλαβαίνει τη ευτυχία.. Το θέμα είναι όμως να μην την περιμένουμε να έρθει. Μπορούμε και μόνοι μας να την βρούμε. Ψάχνοντας και βρίσκοντας αυτά που σε ικανοποιούν και σε γεμίζουν..

Σήμερα το πρωί είχα μία πολύ διαφορετική από την τελευταία μου διάθεση. Μετά από πολύ καιρό θυμόμουν το προηγούμενο βραδυ και χαμογελούσα. Απλά και μόνο μετά από μία βόλτα κοντά στη θάλασσα. Με βλέπω στον καθρέφτη να χαμογελάω, και προσπαθώ να κρατήσω την εικόνα.. Μήπως λοιπόν ήρθε αυτό που τόσο καιρό περίμενα? Λένε οτι όπως ο φοίνικας, για να ξαναγεννηθείς πρέπει να βγείς από τις ίδιες σου τις στάχτες..

Next section, η εντύπωση που δίνουμε στους άλλους. Γενικά με απασχολεί. Ειδικά η πρώτη ρντύπωση, Είναι καθοριστική πιστεύω. Πώς όμως μπορείς να πεις "δεν τον πάω" χωρίς να έχεις γνωρίσει πραγματικά τον χαρακτήρα του? Όταν δεν τον έχεις δεί στην περίεργη φάση του αλλά και στην πιό χαρούμενη.

Για μένα ας πούμε την ξέρω την εντύπωση που έχει κάποιος για μένα πρίν με γνωρίσει καλά. Επιδή φοβάμαι να ανοιχτώ και να αισθανθώ άνετα μήπως και παρεξηγηθώ, δίνω την εντύπωση της ξενέρωτης. Και είναι λογικό, όταν κάποιος δεν μιλάει και δεν πολυσυμμετέχει. Πώς όμως είναι όταν κάποιος απλά δεν σου κάθεται καλά? Όταν βλέπεις τη φάτσα του και τον τρόπο που σε κοιτάει και λες, δεν θα την γλιτώσει.. Μου έχει συμβεί. Μπορεί και να κάνω λάθος, ίσως να είναι το πιο άγιο πλάσμα. Δεν ξέρω... Ερωτήματα πολλά!

Γιατί δεν γίνεται κάτι απρόσμενο? Κάτι που θα με ξεκουνήσει? Που έχω βολευτεί την καθημερινότητα μου και δεν κουνιέμαι...

Και έχω και τον πατέρα μου "πάλι κολλημένη σ'αυτό το πράγμα είσαι? Θα το σπάσω, εγώ στο πλήρωσα" Τι να του πείς μετα?

Ένα καλό νέο, που ελπίζω να μου αλλάξει και να μου καθαρίσει λίγο το μυαλό, είναι οτι θα φύγω αυτό το ΣΚ εκτός Αθήνας, κάτι που το ήθελα πολύ! Δεν είναι όπως το περίμενα όμως, θα είμαι μαζί με τους δικούς μου, αλλά από το τίποτα καλό είναι κ αυτό!

Άλλο ένα καλό νέο είναι οτι στις εκλογές θα φύγω για το χωριό μου! Τι κ αν θα καθίσω μόνο μιάμιση μέρα? Είναι κάτι που το ήθελα.. Οι εκλογές βέβαια είναι κ αυτές μεγάλο θέμα, αλλά είναι το μόνο που δεν θέλω να διαπραγματευτώ... Και όχι με την ένοια οτι είμαι κολλημένη σε ένα κόμμα και δεν αλλάζω, το αντίθετο, δεν ύποστηρίζω κανένα κόμμα, απλά και μόνο γιατί πιστεύω ότι όλοι το μόνο που θέλουν είναι να φάνε όσα πιο πολλά μπορούν, και όχι να κάνουν κάτι για την Ελλάδα που υποφέρει πραγματικά. Ουφ, το κόβω!

Υποχρεώσεις και εκρεμότητες πολλές... Και δεν σχολούμαι με τίποτα ουσιαστικά. Ίσως γιατί δεν έχω πάρει τίποτα σοβαρά. Ούτε καν το μέλλον μου. Έχω ξεκινήσει 3 πράγματα, κ αυτά παλεύω να τα τελειώσω, και δεν ξέρω αν είναι αυτά που θέλω πραγματικά... Θα την βρω την άκρη, πού θα πάει!

Πρίν από λίγες μέρες γιόρταζα, και αποφάσισα να κάνω δώρο στον εαυτό μου 2 γλαστράκια με πετούνιες. Θα σας έβγαζα και φωτογραφίες, αλλά αυτή τη στιγμή έχουν μείνει και τα δύο χωρίς άνθη... Δυστυχώς... Ελπίζω να βγάλουν σύντομα για να σας τα δείξω! Είναι ένα ροζ και ένα μώβ! Και τα δύο τέλεια!(η φωτό από πάνω δεν είναι από τα δικά μου... )

Θέλω ένα κουνελάκι από την Dreamy Cloud... μπουυυχουυυυ δεν θα πάρω ποτέεεε.....

Χαμογελάτε! Κάνει πάντα τους άλλους να ανησυχούν!

Υ.Γ.: Όση ώρα έγραφα άκουγα το "απαγορευμένο" της Βίσση. Και όμως, δεν άκουγα τα λόγια αλλά τη μουσική, που με ηρεμεί!

good luck Sakis!

Και πάλι εδώ λοιπόν, να δώσω σημείο ζωής, μην ανησυχήτε οτι έπαθα και τίποτα!
Μια χαρά είμαι, διότι όπως λέει και ο αδερφός μου, κακό σκυλί ψόφο δεν έχει!

Θα επιστρέψω με νέα μου μέσα στην εβδομάδα.

Να ευχηθούμε καλή επιτυχία στον Σάκη μας, και επιδή η καλή μου διάθεση θέλω να γίνει ακόμα καλύτερη, ας δούμε και μερικές φωτογραφιούλες του.... <3<3

(όλες ανεβασμένες από τον ίδιο στον λογαριασμό του στο twitter!)

Φιλιά πολλά και να προσέχετε!!!

More spring, and news!

Ήρθε η άνοιξη!
Με αυτό και με το προηγούμενο πόστ μου, μάλλον θα το καταλάβατε όσοι δεν το είχατε καταλάβει!
Η διάθεση μου έχει ανέβει, και προσπαθώ να μην θυμάμαι τον λόγο που είχε πέσει, κ έτσι τα καταφέρνω να είμαι μόνιμα σε ένα καλο mood, και να ζώ την ζωή μου περισσότερο. Γιατί μετά από την τελευταία περίοδο, κατάλαβα οτι δεν αξίζει τίποτα να σου χάλάει τη διάθεση, ότι σκεψεις κ αν κάνεις, μπορείς εύκολα να τις αλλάξεις, και να σκεφτείς κάτι διαφορετικό. Βέβαια, όσο και να τα λέω τώρα, στη δύσκολη δεν τα σκέφτομαι! Τεσπα!
Με τη σχολή μου πάνε όλα καλά, έχει αρχίσει και μου αρέσει πολύ περισσότερο από πρίν, και ασχολούμαι περισσότερο τώρα! Ψάχομαι περισσότερο με περιοδικά, sites, και διάφορα που θα μπορούσαν με να ενημερώσουν πάνω στο αντικείμενο μου! Και μ'αρέσει! Άφησα και την φίλη μου στη σχολή να μου κάνει ανταύγιες, και το αποτέλεσμα με ικανοποίησε αρκετά! Μαμάαα.... Ετοιμάσου!!!
Και μιας που είπα μαμά.... Θυμήθηκα την συζήτηση που είχα με τη μαμά μου χθές, η οποία μου έκανε παράπονα του τύπου "η ζωή δεν είναι μόνο οι φίλοι μας, είναι και η οικογένεια μας", "κάτσε και λίγο μέσα στο σπίτι να σε δούμε".. Την ώρα που μου τα έλεγε αυτά είχα αρκετά νεύρα μπορώ να πώ, τώρα είμαι καλύτερα, αλλά εξ'αιτίας αυτού έμεινα σπίτι όλο το σαββατοκύριακο. Ειδικά χθές το βράδυ έκανα το εξής συγκλονιστικό, και πέρασα τέλεια: Έλιωνα τους πάγους από το ψυγείο της γιαγιάς μου με το πιστολάκι.. Ναι πέρασα φοβερά!
Αλλά δεν είδα τη μαμά μου να τη χάλασε ιδιαίτερα που ήμουν στο σπίτι. Μάλλον αυτό θέλει μου φαίνεται.. Να γίνω μονόχνωτη και αντικοινωνική, να ρίχνω χυλόπιτες σε όποιον μου λέει να βγούμε, και να κάθομαι να φυλάω το σπίτι...Γκρρρρρ.....
Πήγα σινεμά την προηγούμενη εβδομάδα και είδα το "Σούλα Έλα Ξανά". Καλή ταινιούλα, πέρασε ευχάριστα η ώρα! Κόλλησα για αρκετές μέρες με το soundtrack, που έχει πολλά τραγούδια της Ελένης Πέτα.
Και μιας που μιλάμε για κολλήματα, να και ένα τραγουδάκι που έχω κολλήσει τον τελευταίο καιρό. Δεν είναι καινούριο γενικά, αλλά για μένα είναι, αφού τώρα το ανακάλυψα!

Μπλέ - Τον ίδιο το Θεό




Και δεν σας είπα το καλύτερο... Έμαθα τον Σάκη σε μία φίλη μου από το Mexico.... Και κατενθουσιάστηκε!! :DDDDD

Πάρτε και ένα Σάκη τώρα.....

Απίστευτες φάτσες!!!!!

Μια εβδομάδα έμεινε μ'εχρι τις διακοπές του Πάσχα! Το μόνο που μου μένει να ευχηθώ είναι

Καλή εβδομάδα!!

Spring's display!

"Οι άνθρωποι την άνοιξη ξεχνούν , γιατί μαγεύονται από το άρωμα των λουλουδιών που ανθίζουν..."

Just for for a walk...

Να οι πιο ωραίες φωτογραφίες που τράβηξα σήμερα.

(Οκ, είναι από το κινητό μου, μην ζητάτε πολλά!!)

Σήμερα, η μερα μπορεί να μην άρχισε με τους καλύτερους οιωνούς, συννεφιές και υποψία βροχής παρατηρήθηκαν, όμως συνεχίστηκε πολύ καλά..

Τι εννοώ? Μπήκα στην τάξη πρίν τον καθηγητή, παρόλο που είχα ξυπνήσει αργά, πράγμα που σημαίνει οτι δεν πήρα απουσία. Και εκτός από αυτό, ο άνθρωπος συνηδητοποίησε οτι μας είχε βάλει αρκετά κεφάλαια στην ύλη για την εξεταστική, και με χαρά μας ενημερωθήκαμε, οτι η ύλη είχε μειωθεί σχεδόν στο μισό της. Πολύ χάρηκα!

Στο επόμενο μάθημα, η εύνοια της τύχης συνεχίστηκε, διότι έκανα ένα "θεϊκό" σχέδιο, το οποίο βαθμολογήθηκε με 18. Το τελείωσα νωρίς, οπότε έφυγα και νωρίς. Την ώρα που είχα ήδη φύγει από τη σχολή, πέφτει τηλέφωνο από την κολλητή, η οποία ήθελε την συμπαράσταση μου... ΙΟΥ, ΙΟΥ, ΙΟΥ.... 'Εφτασεεεεε.....Υπηρεσία έκτακτης ανάγκης!

Για να μην σας τα πολυλογώ,πήγαμε μέχρι το Πασαλιμάνι, καθίσαμε σε ένα πεζούλι και βλέπαμε τον ήλιο και τη μαρίνα.... Τελικά κατάφερα και έφερα το χαμόγελο ξανά στα χείλη της φίλης μου. Θυμιθήκαμε πολλά, είπαμε ακόμα πιο πολλά....

(όπου Θ. η φίλη μου, όπου Ε. εγώ...)

Θ.: Αχ ρε Αντώνη.... Τι μας κάνεις ρε γαμώτο....
Ε.:Να σου πω ρε συ.. Τόση ώρα που μιλάμε για τον Αντώνη, μου έρχετε στο νου η φάτσα του Πάρη, γιατί?
Θ.:Αχ.. Ξέρω κ εγώ?
Ε.: Έλα ρε, το βρήκα... Αφού όλα τα γουρούνια την ίδια φάτσα έχουν!

Ακολούθησε γέλιο μακράς διάρκειας από την φίλη μου.
Αφού κατάφερα να την κάνω να γελάσει (οχι οτι είναι και πολύ δύσκολο με τη συγκεκριμένη..!) η συζήτηση μας έφτασε στο αγαπημένο θέμα του φαγητού...

Θ.: Πώ ρε συ πεινάω...
Ε.: .......
Θ.: Τι λες να έχει η μάνα μου στο σπίτι?
Ε.: ........
Θ.: Πω, μακαρόνια ρε θέλω....
Ε.: Σκάσε ρε.....
Θ.: Ναι, ελπίζω να μην έχουμε καμια βλακεία, πάμε Everest??
E.: Εγώ νομίζω οτι έχω τσιπούρα.. μάλλον με ψάρια. (οκ, χόρτα ήθελα να πώ..)

Τι το ήθελα να τα μπερδέψω? Μια ώρα γέλαγε παλι!

Μας διέκοψε ένα τηλεφώνημα, και βρήκα την ευκαιρία να τραβήξω 1-2 φωτογραφίες, για κρατήσω την τόσο ωραία μέρα. Δεν είχε κρύο, είχε ήλιο, βγάλαμε τα μπουφανάκια μας, φορέσαμε τα γυαλάκια μας, και απολαμβάναμε τη στιγμή, καθώς θυμόμασταν τις διακοπές μας στο χωριό μου. Πολύ πλάκα! Θυμηθήκαμε όλα τα κουφά που μας έτυχαν, και πραγματικά, ένιωσα για λίγο λες και είμασταν όντως σε διακοπές.

Αχχ.... Πάμε πάλι ρε κορίτσια...... :))))))

Στολίσαμε No2!

Και φυσικά οι περιπέτιες μου δεν τελείωσαν...

Σε προηγούμενο ποστ, είχατε δει αποκλειστικά το στολισμό του δέντρου μας.

Όμως η μαμά μου είχε άγριες διαθέσεις!!

Και τελικά, ούτε το υπόλοιπο σπίτι τη γλίτωσε!!

Πάρτε μια ιδέα.....

Το μικρό βιολί, σημάδι οτι έπαιχα κάποτε, δώρο μιας πολύ καλής μου φίλης!

Είναι στη θέση αυτή από τα Χριστούγεννα του 2000... Φέτος (πρίν από λίγο!!) το έβαλα στο δικό μου δεντράκι...

Η καθιερωμένη κάλτσα στο καλοριφέρ....

Τα λατρεμένα αγιοβασιλάκια πάνω στην TV!!

Το παρακμιακό δεντράκι που έβαλα στο δωματιο μου(έβαλα κ ένα καραβάκι στα κλαδια του, έτσι για ξεκάρφωμα!)

Το παρακμιακό δεντράκι του αδερφού μου (και της έλεγε "δεν το θελωωωωωωωωωωωω")

Μέχρι τα Χριστούγεννα δεν θα τα ξαναπούμε! Εύχομαι σε όλους καλά Χριστούγεννα, με αγάπη, υγεία, σε εσάς και στις οικογένειές σας!

Όπως σας έλεγα σε προηγούμενο ποστάκι, σκεφτόμασταν με την παρέα μου να πάμε Στην Ακτή Πειραιώς για τα Χριστούγεννα. Τελικά το αποφασίσαμε, και από κει που μετά βίας μαζεύαμε 8 άτομα, διπλασιαστήκαμε, και έχουμε κλείσει τραπέζι για 16!

Με τη σχολή τελειώνω επιτέλους την Τρίτη 23 του μηνός, και αρχίζουμε στις 7 του άλλου χρόνου πια! Με τα φροντιστήρια μου την Τρίτη τελειώνουν κ αυτά, και είμαι τόσο χαρούμενη!!

Α! δεν θα δουλέψω τελικά όπως σας έλεγα!

Καλές γιορτές, να περνάτε όμορφα, και χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν!

Και το λέω σε σένα για να το ξέρεις....

All i want for christmas is you (and only you..)

Στολίσαμε!!!

Ναι ναι, στολίσαμε κ εμείς!!

Αγαπημένο μου μικρό, του χρόνου θα σε φωνάξω σίγουρα!!

Όπως σας υποσχέθηκα σε προηγούμενο post, μόλις είδατε τις αποκλειστικές φωτογραφίες!

Κ επειδή μου ήρθε τώρα, κ μ'αρέσει πολύ πάρτε και τραγουδάκι....

Θέλω να φύγω...

Αισθάνομαι πνιγμένη.
Είναι όλα τόσο ίδια κάθε μέρα, δεν αλλάζει τίποτα.
Σχολή, φροντιστήριο, καφές, βόλτα μέχρι την πλατεία, και σπίτι.
Τα ίδια και τα ίδια κάθε μέρα.
Θέλω να φύγω, δεν μπορώ.
Αισθάνομαι τόσο πνιγμένη αυτή τη στιγμή.
θέλω κάτι να σπάσει την καθημερινότητα, κάτι που να μην περιμένω.
Θέλω να πάω ένα ταξίδι κάπου, να αλλάξω παραστάσεις! Βλέπω αυτές τις εικόνες, και θέλω να τα δώ από κοντά όλα αυτά τα μέρη! ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΟ! Δεν είμαι εγώ για κλείσιμο! Γιατί όλοι φεύγουν, πάνε κάπου έστω για ένα σαββατοκύριακο και εγώ πάντα έχω κάτι καλύτερο να κάνω? Τι καλύτερο? Να κάτσω άλλη μια φορά στο σπίτι.. Έλεος...
Είμαι στην Αθήνα απο τις 25 Αυγούστου, χωρίς να έχω φύγει ούτε για μία μέρα.
Θέλω να φύγω, μπορώ?